کسب و کاری که هیچ چیز جز پول نسازد، نوع ضعیف کسب و کار است

شاید این سوال به ذهن شما هم خطور کرده باشد که: هدف از کسب و کار چست؟

در حیطه های متعدد و مختلف، پاسخ های فراوانی دارد. یکی از این پاسخ ها همواره این بوده است که:

دنیا را مکان بهتری سازیم.

با وجود این، تبدیل دنیا به مکانی بهتر چیزی بوده که رهبران کسب و کار غالباَ آن را بعد ار بازنشسته شدن انجام میدادند.

اندرو کارنگی، فولاد سازی منفور بود که بعدها بخاطر آنکه ثروت خود را وقف ساختن کتابخانه ها، مدارس، و نیز دانشگاهها کرد مورد اجترام قرار گرفت.

هنری فورد که چماق به دستان، کله سران سازمان دهندگان اتحادیه را خونین کردند، بنیادی بنا نهاد که در میان دیگر چیزها، اعتبار مالی انقلاب سبز را تامین کرد.

بیل گیتس مبلغ هنگفتی از میلیاردها دلار ثروت خود را صرف مبارزه با ایدز و واکسینه کردن کودکان در کشورهای در حال توسعه جهان کرد.

اما یک دقیقه صبر کنید…

آیا کارهای خوب باید در قلمرو افراد عقب مانده هوشی باشد؟

آیا شرکت ها باید به شیوه ای کسب و کار کنند که به جوامعی که در آن به فعالیت اشتغال دارند، کمک رسانی کنند؟

آنچه غالباَ « کسب و کار خوب»، «کسب و کار ادامه پذیر» یا «مسئولیت اجتماعی شرکت » خوانده می شود در اکثر نقاط اروپا جای پای محکمی یافته است و اکنون به سمت ایالات متحده در حال پیشروری است. این رویه ها بیشتر در پاسخ به اعتراضات در مورد راهی که بسیاری از شرکت ها در بردخورد با اکوسیستم در پیش گرفته بودند آغاز شدند.

شرکت هایی که مسئول نشت یا به دریا ریختن نفت، قطع درختان جنگلی و آلودگی آب و هوا بودند هدف تحریم ها و اعتراضات سازمان یافته قرار گرفتند و نتایج خوبی هم به دست آمد. شرکت هایی که از کودکان در بیگارخانه و یا در شرایط ناایمن در داخل یا خارج کشور کار می کشیدند نیز منزوی شدند.

در حالی که روزی شرکت ها با قوت استدلال میکردند که محصولات و فراگردهایشان مضر نیستند، اکنون بسیاری از آنها به مسائلی که مسبب شان بوده اند اذعان و شروع به حل و فصلشان کرده اند. آنها این کار را انجام داده اند چون آگاهی، به ویژه در مورد محیط زیست در حال افزایش است و چون- جا ی تعجب ندارد- که مشتریان و کارکنانشان آرزومندند که آنها چنین کنند. افراد دوست دارند برای شرکت هایی کار کنند که به آن مباهات کنند؛ مشتریان می خواهند از کسب و کارهایی خرید کنند که به آنها اعتماد دارند.

رویه های کسب و کار ادامه پذیر -که به معنای ادارۀ یک کسب و کار نه صرفاَ برای تامین نیازهای خود و یا نیازهای نسل تان بلکه برای تامین نیازهای نوادگان تان و نسل آنان نیز هست- پرطرفدار و مُد روز شده است.

در اروپا چند کشور از شرکت ها می خواهند تا هر سال گزارش دهند که برای حفاظت از محیط زیست چه می کنند. رویه های کسب و کار خفت آور یعنی استفاده از کودکان کارگر و واداشتن آنها به انجام کار در شرایط ناامن و غیربهداشتی به طور فزاینده ای به عنوان شاخص های شرکت های بد معرفی می شوند. و با در اختیار داشتن اینترنت و پست الکترونیکی خبرهای مربوط به نشت مواد سمی حتی در دور افتاده ترین نقاط عالم، دیگر محرمانه نمی ماند.                                         جی کی

سوال:

کسب و کار ها چگونه باید بیندیشند و خود را رهبری کنند؟

در مقالات دیگر در خصوص نحوه اندازه گیری شکست و موفقیت نیز بحث میکنیم.

 

منتظر نظرات و پیشنهادات کاربردی شما هستیم.
منبع: فرهنگ الکترونیک